Βήτα-γλυκάνες μαγιάς

Τι είναι οι βήτα-γλυκάνες μαγιάς;

Η βήτα γλυκάνη ζύμης (YBG) είναι ένας σύνθετος πολυσακχαρίτης που απαντάται στη φύση (γνωστός και ως υδατάνθρακας) που είναι ένας τύπος ίνας. Το YBG προέρχεται από τα κυτταρικά τοιχώματα της μαγιάς αρτοποιίας που είναι επιστημονικά γνωστή ως Saccharomyces cerevisiae1.

Το YBG "πρωταρχίζει" τα ανοσοκύτταρα του σώματος ενεργοποιώντας και ενισχύοντας διάφορα κύτταρα του ανοσοποιητικού*2-5. Αυτό με τη σειρά του υποστηρίζει μια ισχυρή ανοσολογική απόκριση για την καταπολέμηση των λοιμώξεων και προάγει τη συνολική υγεία του ανοσοποιητικού.

Το YBG, όταν ενσωματώνεται στη διατροφή, έχει αποδειχθεί σε κλινικές μελέτες ότι μειώνει τη συχνότητα και τα συμπτώματα των Κάμψεων της Ανώτερης Αναπνευστικής Οδού (URTIs)3,4. Τα άτομα, ιδιαίτερα εκείνα που είναι πιο επιρρεπή σε URTI, είχαν λιγότερα και λιγότερο σοβαρά επεισόδια.

Πλεονεκτήματα των βήτα-γλυκανών ζύμης

Γιατί να μας επιλέξετε

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ των βήτα γλυκανών;

Βρώμη. Μανιτάρια. Ζύμη. Ακούγεται σαν μια λίστα παντοπωλείου για ένα μοντέρνο μπιστρό. Αυτό που έχουν κοινό όλα αυτά τα συστατικά είναι ότι είναι τύποι βήτα γλυκανών. Όμως οι ομοιότητες τελειώνουν εκεί. Δεν είναι μόνο διαφορετικοί αυτοί οι τρεις τύποι σε μοριακό επίπεδο, αλλά έχουν διαφορετικές επιδράσεις και στο σώμα. Αν και καθένας από αυτούς τους τύπους βήτα γλυκάνης μπορεί να προσφέρει οφέλη για την υγεία, τα οφέλη διαφέρουν, ανάλογα με τον τύπο της βήτα γλυκάνης.

Άλλες λειτουργίες της βήτα γλυκάνης ζύμης

Αντοχή στην ακτινοβολία
Η δράση κατά της ακτινοβολίας της βήτα γλυκάνης ζύμης είναι το αποτέλεσμα της ενίσχυσης της αιμοποιητικής λειτουργίας. Η βήτα γλυκάνη ζύμης μπορεί να ενισχύσει την παραγωγή αιμοσφαιρίων, συμπεριλαμβανομένων των κοκκιοκυττάρων, των μονοκυττάρων και των ερυθρών αιμοσφαιρίων, κάτι που είναι πολύ καλό για το σώμα να ανακάμψει από την ακτινοβολία.

Θρέφει και ενυδατώνει το δέρμα
Η βήτα γλυκάνη μαγιάς ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού ενεργοποιώντας τα μακροφάγα όπως τα κύτταρα του Lang. Τα ενεργοποιημένα κύτταρα Langhorne εκκρίνουν παράγοντες που συμβάλλουν στον πολλαπλασιασμό των ινοκυττάρων (κύτταρα δέρματος) και στη σύνθεση της μήτρας του ιστού του δέρματος (κολλαγόνο, ελαστίνη, πρωτεογλυκάνη και άλλα συστατικά), κάνοντας το δέρμα ελαστικό και τρυφερό.

Οιονεί διαιτητικές ίνες
Η βήτα γλυκάνη της μαγιάς, ένα νέο υλικό διατροφής, είναι δύσκολο να χωνευτεί στα πεπτικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, επομένως έχει μια λειτουργία που μοιάζει με ίνα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η βήτα γλυκάνη ζυμομύκητα μπορεί να μειώσει σημαντικά τα ανθρώπινα τριγλυκερίδια, να μειώσει τα επίπεδα LDL (λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας) και να αυξήσει τα επίπεδα HDL (λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας), αποτρέποντας αποτελεσματικά τις βλάβες στον ανθρώπινο ιστό.

Η υγεία του εντέρου
Η βήτα γλυκάνη μαγιάς μπορεί να προσαρμόσει αποτελεσματικά τη μικροοικολογία του πεπτικού σωλήνα, να πολλαπλασιάσει τα ωφέλιμα βακτήρια και να εκκρίνει επιβλαβείς ουσίες στον εντερικό σωλήνα. Όταν το ανθρώπινο σώμα είναι σε κατάσταση υπουγείας για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα αρρωστήσει. Χρειάζεται υγιεινή διατροφή για να προσαρμόσει την κατάσταση υπο-υγείας. Η βήτα γλυκάνη ζυμομύκητα μπορεί να δράσει στην υπο-υγειονομική κατάσταση του ανθρώπινου σώματος, να τον μετατρέψει σε υγιή κατάσταση και να επιτύχει το σκοπό της βελτίωσης της υγείας. Επιπλέον, είναι κατάλληλο για όλες τις ηλικίες.

Η γεύση του φαγητού
Η εφαρμογή βήτα γλυκάνης μαγιάς στα τρόφιμα είναι ευεργετική για τη γεύση του φαγητού. Έχει γεύση που μοιάζει με λίπος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συστατικό τροφής χωρίς θερμίδες, ως υποκατάστατο λίπους στην παραγωγή dressings σαλάτας χαμηλών θερμίδων, αναλόγων τυριών και κατεψυγμένων γλυκών όπως παγωτό, και ως ελαφρύ τονωτικό στα περισσότερα προϊόντα κρέατος όπως λουκάνικα, λουκάνικα ζαμπόν και χοτ ντογκ.

Μέθοδοι εκχύλισης β-γλυκανών μαγιάς

Μέθοδος οξέος-βάσης
Mannaners et al. χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη μέθοδο οξέος-βάσης για την εξαγωγή γλυκάνης από ζυμομύκητες και μετά από τους Williamms et al. βελτιωμένη, αυτή η μέθοδος έχει σχηματίσει μια σταθερή διαδικασία. Η διαδικασία επεξεργασίας αλκαλίων που μελετήθηκε από τους Chung et al. έχει ως εξής: εναιωρήστε 80 g κυτταρικών τοιχωμάτων ζυμομύκητα σε 1000 mL διαλύματος NaOH 4%, επωάστε στους 95 βαθμούς για 1 ώρα και φυγοκεντρήστε. Εναιωρήστε την αδιάλυτη ύλη σε 2000 mL διαλύματος NaOH 3% και επωάστε στους 75 βαθμούς για 3 ώρες. Φυγόκεντρος; Εναιωρήστε την αδιάλυτη ύλη σε απεσταγμένο νερό, ρυθμίστε το pH στο 4,5 με υδροχλωρικό οξύ, επωάστε στους 75 βαθμούς για 1 ώρα, φυγοκεντρήστε, πλύνετε με νερό, αφυδατώστε και στεγνώστε για να ληφθεί γλυκάνη μαγιάς. Κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας με οξύ, η επιλογή του οξέος έχει μεγάλη επίδραση στην απόδοση της γλυκάνης. Εάν η οξύτητα είναι πολύ ασθενής, η απομάκρυνση του διαλυτού σε οξύ γλυκογόνου και της -1,6-γλυκάνης δεν θα ολοκληρωθεί. Εάν η οξύτητα είναι πολύ ισχυρή, η αδιάλυτη σε αλκάλια γλυκάνη θα αποικοδομηθεί και η απόδοση θα μειωθεί. Επομένως, όταν το pH ρυθμίζεται στο 4,5 με οξικό οξύ, το αποτέλεσμα είναι βέλτιστο.

Ενζυματική μέθοδος
Η μέθοδος οξέος-βάσης είναι γρήγορη και αποτελεσματική. Αν και μπορεί να αποκτήσει προϊόντα γλυκάνης υψηλής καθαρότητας, απαιτεί μεγάλη ποσότητα οξέος και αλκαλίου, προκαλεί σοβαρή περιβαλλοντική ρύπανση, απαιτεί τη χρήση οργανικών διαλυτών και προκαλεί ορισμένες βλάβες στα μόρια της γλυκάνης. Προκειμένου να ξεπεραστεί αυτή η ανεπάρκεια, ερευνητές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό έχουν υιοθετήσει μια πιο ήπια διαδικασία για την εξαγωγή της βήτα γλυκάνης ζύμης. Οι Freimund et al. χρησιμοποιήθηκε ενζυμική μέθοδος για τη θεραπεία του κυτταρικού τοιχώματος ζυμομύκητα για την παρασκευή βήτα γλυκάνης ζύμης: πάρτε 1,3 kg κυτταρικού τοιχώματος ζύμης και προσθέστε 8,8 λίτρα νερού, ρυθμίστε το pH=7.0, διατηρήστε το Sh στους 125 βαθμούς, πλύνετέ το δύο φορές μετά από αυτό. φυγοκέντρηση, προσθέστε νερό σε 10 λίτρα για αδιάλυτη ύλη, και στη συνέχεια χρησιμοποιήστε αλκαλική πρωτεάση{10}}Επεξεργασία με ένζυμο Savinase για 5 ώρες, φυγοκεντρήθηκε, πλύθηκε, στέγνωσε και πλύθηκε με αιθανόλη ή ακετόνη για να ληφθεί δείγμα γλυκάνης με περιεκτικότητα άνω του 85% . Οι Tang Zhiyu et al. χρησιμοποίησε μέθοδο συνδυασμού ενζύμου-αλκαλίου για την εκχύλιση του κυτταρικού τοιχώματος ζυμομύκητα, επεξεργάστηκε αυτολυμένη ζύμη με παπαΐνη για 18 ώρες, συνέλεξε το ίζημα και το κατεργάστηκε με 2% NaOH για 3 ώρες σε υψηλή θερμοκρασία και ελήφθη η περιεκτικότητα σε πολυσακχαρίτες του δείγματος ήταν πάνω από 87 %, και η απόδοση ήταν 10%. Οι Zhao Guangyuan et al επεξεργάστηκαν το κυτταρικό τοίχωμα ζυμομύκητα με πρωτεάση στους 57 βαθμούς για 24 ώρες, στη συνέχεια κατεργάστηκαν το φυγοκεντρημένο ίζημα με 2% NaOH στους 60 βαθμούς για 3,5 ώρες, φυγοκεντρήθηκαν, πλύθηκαν και ξηράνθηκαν για να ληφθούν δείγματα γλυκάνης ζύμης. Η ενζυμική επεξεργασία του κυτταρικού τοιχώματος ζυμομύκητα μπορεί να αφαιρέσει μια μεγάλη ποσότητα πρωτεΐνης, μειώνοντας έτσι τη συγκέντρωση και τη χρήση των επόμενων αλκαλίων, καθιστώντας τη μοριακή δομή του προϊόντος γλυκάνης ζύμης πιο ολοκληρωμένη. Η μοριακή δομή της γλυκάνης σχετίζεται στενά με τη βιολογική της δραστηριότητα. Επομένως, η ενζυματική μέθοδος είναι πιο κατάλληλη για την εκχύλιση και τον καθαρισμό μεγάλης κλίμακας βήτα γλυκάνης ζύμης.

Άλλες μέθοδοι
Εκτός από την παραδοσιακή μέθοδο οξέος-βάσης και την ενζυματική μέθοδο, ορισμένοι ερευνητές χρησιμοποιούν επίσης άλλες μεθόδους για την παραγωγή προϊόντων βήτα γλυκάνης ζύμης με υψηλότερη καθαρότητα. Οι Ιάπωνες Ohno et al. χρησιμοποίησε υποχλωριώδες νάτριο για την άμεση επεξεργασία των κυτταρικών τοιχωμάτων ζυμομύκητα, χρησιμοποίησε 0.5% έως 2% διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου για επεξεργασία κυτταρικών τοιχωμάτων ζύμης σε θερμοκρασία δωματίου για περισσότερες από 5 ώρες και για λήψη προϊόντων γλυκάνης ζύμης υψηλής καθαρότητας με απόδοση άνω του 20%. Οι Yanjun et al. Χρησιμοποιήθηκε επίσης με τον ίδιο τρόπο για την επεξεργασία των κυτταρικών τοιχωμάτων ζυμομύκητα για τη λήψη προϊόντων γλυκάνης ζύμης με υψηλότερη καθαρότητα. Αν και αυτή η μέθοδος μπορεί να αποκτήσει βήτα γλυκάνη ζύμης υψηλής καθαρότητας, η επίδραση ισχυρών οξειδωτικών στη μοριακή δομή της γλυκάνης πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω για να διερευνηθεί η επίδραση στη φυσιολογική της δραστηριότητα.